အေထြေထြဗဟုသုတၾကားသိရသမွွ

မိဘရဲ႕အတၲေႀကာင့္ မုန္႔ဟင္းခါးတပြဲအတြက္ အသက္ေပးလိုက္ရတဲ႕ သနားစရာ ကေလးမေလး

ဟိုတေလာက ညီတေယာက္လို ခင္မင္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ဆီ ကိစၥေလးရွိလို႔ သြားျဖစ္တယ္။ခ်ိန္းထားတဲ့ အခ်ိန္နည္းနည္း ကပ္သြားလို႔နဲ႔ တူပါရဲ႕။သူတို႔အိမ္မွာ ေရာက္ႏွင့္ေနတဲ့ ဧည့္သည္ေတြလည္း မျပန္ၾကေသးဘူး။ကိုယ္နဲ႔လည္း မ်က္မွန္းတန္းၿပီးသားေတြမလို႔ သူတို႔ကလည္း ေခၚတာနဲ႔ ေထြရာေလးပါး ေျပာျဖစ္ၾကတယ္။ အဲဒီမွာ ဧည့္သည္အတြက္ ခ်ေပးထားတဲ့ ပန္းကိတ္ကို က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕သား လမ္းေလွ်ာက္တတ္ခါစ အရြယ္ေကာင္က မ်က္စိက်ေနတာကို က်ေနာ္ သတိထားမိတယ္။

အဲဒါနဲ႔ က်ေနာ္က ေဟ့ေကာင္ လာလာ လို႔ ေခၚၿပီး ေပါင္ေပၚထိုင္ခိုင္း၊ မင္းနာမည္ ဘယ္သူ ဘယ္ႏွႏွစ္ ေလွ်ာက္ေမးရင္း မုန္႔ေခၚေကြ်းေတာ့ ဒီေကာင္ အေတာ္ေပ်ာ္ေနပုံရတယ္။ ေနာက္တခု စားမလား ဆိုေတာ့ ေခါင္းညိတ္တယ္။အဲဒါနဲ႔ တခုထပ္ေပးၿပီး ေနာက္ထပ္ စားခ်င္ရင္ ထပ္လာယူ သိလား ဆိုေတာ့ ဒီေကာင့္ မ်က္ႏွာ ဝင္းကနဲ ျဖစ္သြားတယ္။

သူ႔အေဖနဲ႔အေမလုပ္သူက ရွက္တယ္နဲ႔ တူပါရဲ႕။ဒီေကာင္ကြာ ဒီေလာက္ ေကြ်းထားၿပီးသားကို လူေရွ႕သူေရွ႕ လုပ္ျပန္ၿပီ ဘာညာနဲ႔ ညည္းတြားေနတာၾကားရတယ္။က်ေနာ္ ဘာမွ မေျပာပါဘူး။ ၿပံဳးေနလိုက္တယ္။တျခားဧည့္သည္ေတြ ျပန္သြားေတာ့မွ ညီလိုညီမလို ျဖစ္ေနတဲ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္လံုးကို လွမ္းေခၚလိုက္ၿပီး ေျပာစရာ ရွိတာ ေျပာတယ္။

ၿပီးေတာ့ မင္းတို႔ကြာ အေတာ္အတၱႀကီးတဲ့ ေကာင္ေတြ ဆိုေတာ့ လင္မယား ႏွစ္ေယာက္စလံုး နည္းနည္း မ်က္ႏွာပ်က္သြားတယ္။ဒီမယ္ ကေလးေတြကို လူရာသြင္းရတယ္ကြ။လူရာမသြင္းရင္ ေခြးရာဝင္သြားတတ္တယ္။ဆရာေအာင္သင္းစကား မၾကားဖူးေရာ႔ သလား။

ငါေမးမယ္။ မင္းသား ဗိုက္ဆာတယ္ ေျပာရင္ ခုနကပဲ ေကြ်းထားထား အိမ္မွာ ဘယ္သူမွ မရွိရင္ သူစားခ်င္တာ ခ်င့္ခ်ိန္ေကြ်းတယ္မလား ဆိုေတာ့ သူက ေခါင္းညိတ္တယ္။ေအး မွတ္ထား ။ ကေလး ဆိုတာ သူမ်ားစားရင္ စားခ်င္တာကြ။ အဲဒါ သူတို႔ သဘာဝ။လူ႔သဘာဝလို႔လည္း ေျပာလို႔ရတယ္။ မင္းတို႔ လူႀကီးေတြေတာင္ လက္ဆုံစားရင္ ထမင္းၿမိန္တယ္ ဘာညာ လုပ္ၾကေသးတယ္မလား။ ဒါပဲေပါ့ကြာ။

အဲဒီလို သူစားခ်င္တာ ေကြ်းေနက်ျဖစ္ေပမယ့္ ခုနက်ေတာ့ မင္းတို႔ မေကြ်းခ်င္ဘူး။ ရွက္သလို ျဖစ္တယ္။ ကေလးကို မာန္မဲတယ္။အဲဒါ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ ငါတို႔ သားသမီးကို ဝေအာင္ မေကြ်းႏိုင္ဘူးလို႔ သူမ်ားေတြ ထင္ျမင္သြားေတာ့မယ္။တကယ္ မေကြ်းႏိုင္ရိုး မွန္ရင္အရွက္ရစရာလို႔ ယူဆတယ္။ ေကြ်းႏိုင္ရက္နဲ႔ အထင္ခံရရင္ စီးပြားေရး မေျပလည္ဘူးလို႔ သူမ်ားေတြ အထင္မွားေတာ့မယ္။

အဲဒီလို သူမ်ားေတြ ကိုယ့္အေပၚ ဘယ္လိုထင္သြားမယ္ ဆိုၿပီး ေတြးေၾကာက္တဲ့စိတ္က ကေလးရဲ႕ သူမ်ားစားရင္ စားခ်င္တဲ့ သဘာဝနဲ႔ သြားၿပီး ပဋိပကၡျဖစ္တာေဟ့။ မင္းတို႔ မာန၊ အတၱ၊ ပုံရိပ္ကို ဒီေကာင္က သြားထိခုိက္သလိုျဖစ္တာ၊အဲဒီမွာ မင္းတို႔ မခံမရပ္ႏိုင္ျဖစ္ၾကတာ။ ျပႆနာက ကေလး မဟုတ္ဘူး။ လူႀကီးေတြကြ။ငါတို႔လည္း ငယ္ရာက ျကီးတာေလကြာ ငါက လူကဲခတ္နပ္လို ့ သိပ္မခံရေပမယ့္ ငါ့ဝမ္းကဲြေတြ ခဏခဏ အရိုက္ခံထိျကတယ္။

အဲဒီအေၾကာင္း ငါ့ကိုယ္ေတြ႔ေလး ျပန္ေျပာျပမယ္ နားေထာင္။ ငါ ငယ္ငယ္က အေမ့ရဲ႕ အစ္မဝမ္းကြဲ အႀကီးဆံုးက တပ္ထဲက အရာခံဗိုလ္နဲ႔ အေၾကာင္းပါၿပီး တပ္ထဲ လိုက္ေနရတယ္။အေမနဲ႔က အသက္ခ်င္း သားအမိေလာက္ ကြာတယ္။သူ႔ေယာက္်ား အရာခံဗုိလ္ကလည္း ငါနဲ႔ငါ့အေမ အလည္လာရင္ သူ႔ဆိုင္ကယ္ႀကီးနဲ႔ အိမ္ျပန္ျပန္လိုက္ပို႔တာ။ငါတို႔ကို အေတာ္ခ်စ္ရွာတယ္။

အဲဒီမွာ သူတို႔အိမ္ေဘးက လိုင္းခန္းမွာ အၾကပ္၊ တပ္သားေတြလည္း ေနတာေပါ့ကြာ။ အဲဒီထဲမယ္ ကပ္ရက္ႏွစ္အိမ္ေထာင္က တအိမ္နဲ႔တအိမ္ သိပ္မတည့္ၾကဘူး။ ေစာင္းလားေျမာင္းလာလုပ္လို႔ တပ္ရင္းမွဴးကေတာင္ ေခၚသတိေပးရသတဲ့။တအိမ္က ကေလးမ်ားတယ္။ တအိမ္က ကေလးနည္းတယ္။ ကေလးနည္းတဲ့ အိမ္မွာ သားတေယာက္၊ သမီးတေယာက္ပဲ ရွိတယ္။အဲဒီ သမီးေလး နာမည္က ဝိုင္းစိန္ ထင္ပါရဲ႕။ မ်က္ႏွာဝိုင္းဝိုင္း ပါးေဖာင္းေဖာင္းနဲ႔ ငါ့ထက္ ၅ ႏွစ္ ၆ ႏွစ္ႀကီးမွာေပါ့။

ကေလးမ်ားတဲ့ အိမ္ကေတာ့ သားသမီး ၆ ေယာက္ ၇ ေယာက္ရွိေတာ့ လစာကို ၿခိဳးၿခံေခြ်တာ သံုးရတယ္။တခုခု စားခ်င္ရင္ ဝယ္မစားပဲ အိမ္မွာ လုပ္စားၿပီး အကုန္အက်နည္းနည္းနဲ႔ လူမ်ားမ်ား စားရေအာင္ လုပ္ေလ့ရွိတယ္။တေန႔သားမယ္ ဟိုဘက္အိမ္က မုန္႔ဟင္းခါး လုပ္စားတာကို အနံ႔ကလည္းမႊးေနေတာ့ ကေလးသဘာဝ ဝိုင္းစိန္ေလးက သူမ်ားစားတာ သြားေငးမိတယ္ ထင္ပါရဲ႕။အဲဒါ အေမလုပ္သူက ရွက္လွခ်ည္ရဲ႕ ဆိုၿပီး ကေလးကို ဆံပင္ဆြဲ ပါးေတြ နားေတြ ဖိနပ္နဲ႔ ရိုက္တာ။ဘယ္သူကမွလည္း ဝင္မဆြဲၾကဘူး။တပ္သားေတြ၊ အၾကပ္ေတြ၊ အရာရွိေတြကလည္း ပီတီလုပ္ေနတယ္နဲ႔ တူပါရဲ႕။

ကေလးမကုိ သူ႔အေမက ပယ္ပယ္နယ္နယ္ တြယ္ၿပီး ေဈးကို ထြက္သြားတယ္။ ၿပီးေတာ့ မုန္႔ဖတ္ ၃ ပိႆာေလာက္ ဝယ္လာၿပီး ဟင္းရည္နဲ႔ ခ်ေကြ်းတယ္။ညည္း ဒီေလာက္ ငတ္တာ။ ငါ့ကို အရွက္ခြဲတာ မကုန္မခ်င္း စားစမ္း။ မကုန္ရင္ အေသပဲ ဆိုၿပီး ရိုက္ႏွက္ေကြ်းတာ။

ကေလးမက ငိုရင္းနဲ႔ စားရွာတယ္။ မစားႏိုင္ရင္ ရိုက္တယ္။ ဘယ္လိုမွ ဆက္မစားႏိုင္ေတာ့တဲ့အခါ အေမရိုက္တာကို ေပေတၿပီး က်ိတ္မွိတ္ခံေနရတာေပါ့။အဲဒီတုန္း အေဖလုပ္သူက ေမာေမာပန္းပန္းနဲ႔ ျပန္လာပါေလေရာ။ အဲဒါ အေမက အက်ိဳးအေၾကာင္းေျပာၿပီး ငိုတိုင္တယ္။ အဲဒီေတာ့ အေဖလုပ္သူက ဘာမွ မစဥ္းစား မဆင္ျခင္းပဲ သမီးကို စစ္ဖိနပ္နဲ႔ လွိမ့္ကန္တယ္။

မုန္႔ဖတ္ပိႆာနဲ႔ခ်ီၿပီး ရိုက္ေကြ်းထားတဲ့ ကေလးမဟာ အဲဒီေနရာမွာပဲ အစာအိမ္ကြဲၿပီး ေသရွာတယ္ေလ။မရႈႏိုင္ မကယ္ႏိုင္ျဖစ္ၿပီး ေသြးေတြ အန္ေတာ့မွ အမေလး အဘေလး ေအာ္ၿပီး သမီးေလးနဲ႔ ေခၚေတာ့ ဆံုးခါနီး ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္မွာ အေမနဲ႔ အေဖအေပၚ အင္မတန္ စိတ္ကုန္၊ စက္ဆုပ္သြားတဲ့ အၾကည့္နဲ႔ ၾကည့္ရင္း သူတို႔မရွိတဲ့ဘက္ကို မ်က္ႏွာမူၿပီး ဆံုးသြားသတဲ့။

ကဲ စဥ္းစားၾကည့္စမ္း။ လူမႈဆက္ဆံေရးထဲက အမုန္းတရားေတြ၊မနာလိုဝန္တိုျခင္းေတြ၊ မလိုမုန္းထားျခင္းေတြ၊ အတၱမာန္မာနေတြ ဆင္ျခင္တုံတရားကင္းမဲ့ျခင္း ငါတေကာေကာျခင္းေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေၾကာက္စရာ ေကာင္းလိုက္သလဲ။

အဲဒီလို ေျပာေတာ့သေကာင့္သား လင္မယားႏွစ္ေယာက္ မ်က္ရည္စမ္းစမ္းနဲ႔ သား ဆုိၿပီး ကေလးကို ေျပးဖက္ရွာတယ္။ ဟုိေကာင္က ဘာသိမွာတုန္းခုနပဲ မ်က္ေစာင္းထိုးခံထားရၿပီး အခု အဖက္ခံရေတာ့ ေၾကာင္စီစီေလး ၾကည့္လို႔ေပါ့။လုပ္ငန္းကိစၥၿပီးလို႔ အိမ္ျပန္လာရင္း တေယာက္တည္း ေျပာမိတယ္။ ခြင့္လႊတ္ပါ မဝိုင္းစိန္။ က်ေနာ္တို႔ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအေနနဲ႔ လူႀကီးေတြရဲ႕ အတၱအတြက္ ကေလးေတြ စေတးရတာကို မသိက်ိဳးကြ်ံျပဳခဲ့ၾကတယ္။

အိမ္တြင္းအၾကမ္းဖက္မႈေတြမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြ၊ ကေလးငယ္ေတြ ငယ္သံပါေအာင္ ငိုယို ေအာ္ဟစ္ေနေပမယ့္ ငါနဲ႔မဆိုင္ဘူးဆိုၿပီး မ်က္ႏွာလႊဲထားခဲ့ၾကတယ္။အတၱေတြကို အေရာင္တင္ရာမွာ ကေလးငယ္ေတြရဲ႕ ျဖဴစင္ျခင္းေတြ ခ်နင္းခံခဲ့ရတယ္။ဒီလိုအျဖစ္ဆိုးေတြ နည္းနိုင္သမွ်နည္းေစဖို ့ခင္ဗ်ားေလးအေျကာင္း ျပန္ေျပာျပမိတယ္ စိတ္မရွိနဲ ့ေနာ္။ အဲဒီမတရားမႈေတြအတြက္ အားလံုး ကိုယ္စားက်ေနာ္ ေတာင္းပန္ပါရေစ။ေက်ပါေနာ္ မဝိုင္းစိန္။

ကိုယ္ေတြ႔အမွတ္တရမ်ား ၂ (မူရင္းေရးသားသူသို႔ ေလးစားမွုျဖင့္ ခရက္ဒစ္)

Loading...
Show More

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button
Close